Święty olej

„I rzekł Pan do Mojżesza te słowa: A ty weź sobie najprzedniejszych wonności (...) Zrobisz z tego święty olej do obrzędowego namaszczania, wonną mieszaninę, tak jak się sporządza wonności; będzie to święty olej do namaszczania (…) Namaścisz też Aarona i jego synów i poświęcisz ich na moich kapłanów. Do synów izraelskich zaś powiesz: Świętym olejem namaszczania będzie to dla mnie po wszystkie pokolenia wasze”. (II Mojż. 30,22-33) „Bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało – czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem”. (I Kor. 12,13). Krew Przymierza została rozlana. Lud Boży został nią pokropiony i dzięki tej krwi mógł przystąpić do Boga, gdyż „bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia” (Hebr. 9,22). Mojżesz jako przywódca ludu wchodzi w pełne Boże błogosławieństwo (II Mojż. 24,18) i otrzymuje szereg poleceń od samego Stwórcy. Tam otrzymuje polecenie budowy Przybytku Przenośnego – domu dla Boga, który chciał zamieszkać ze swoim Ludem. Tam Bóg miał im się objawiać; sam Pan Niebios pragnął być blisko Izraela. Przez swoją obecność Pan chciał ten lud uświęcać i prowadzić. Dużo pracy było do wykonania z tymi, którzy przeżyli straszliwą niewolę egipską i byli daleko od Pana; jednakże On w szczególny sposób chciał im błogosławić i pokazywać drogę do pełni Swojego Królestwa. Mojżesz otrzymał zadanie zbudowania mieszkania dla Pana wśród ludu, co też wykonał. Podobnie Jezus Chrystus spełnił wolę swojego Ojca (Jan. 6,38). Przez wieki Bóg pragnął mieć bliską społeczność z człowiekiem, jednakże pełnię tej społeczności przywrócił dopiero Jezus Chrystus (Kol. 1,20). Szczególną uwagę przywiązuje Bóg w Starym i Nowym Testamencie do działalności Ducha Świętego, czego symbolem jest olej. Mojżesz sam miał przygotować Święty Olej. Sam miał również namaszczać przedmioty, jak i ludzi wybranych na kapłanów. Namaszczony miał być Namiot Zgromadzenia, czyli miejsce spotkania się z Bogiem, w którym Mojżesz miał otrzymywać objawienia od Pana. Jest także obraz Zboru Bożego, który ma być pomazany – napełniony Duchem Świętym (Dz. Ap. 2,4). W zgromadzeniu dzieci Bożych wszyscy powinni być napełnieni Duchem Świętym (Dz. Ap. 4,31); a Bóg daje Go tym, którzy są Jemu posłuszni (Dz. Ap. 5,32). To Pan Jezus Chrystus chrzci swój lud Duchem Świętym (Mat. 3,11), sam będąc szczególnie namaszczony Duchem Świętym (Hebr. 1,9). Dalej tekst Ksiąg Mojżeszowych podkreśla, że Skrzynia Świadectwa była także namaszczona świętym olejem; a więc nikt nie może zachować Bożych Przykazań bez pracy Ducha Świętego. W Starym Testamencie spotykamy miejsca, w których czytamy, iż Duch Pański bywał odbierany ludziom. Tak było w przypadku Saula (I Sam. 16,14); wówczas człowiek taki nie ma już rozeznania w Bożych sprawach, a przykazania Boga są mu obce. Realizm działania Ducha Świętego uwidoczniony jest również w przypadku osoby Mojżesza, który mógł wykonać tak wiele spraw. Tak więc widać, jak w Starym i Nowym Testamencie Duch Święty zajmuje szczególne miejsce w życiu ludu Bożego. Nowy Testament, w dalszym ciągu, podkreśla działalność Ducha Świętego, który jedynie może przekonać „świat o grzechu i o sprawiedliwości, i o sądzie” (Jan. 16,8). Widać przez to, iż Duch Święty jedynie daje moc do wypełniania Bożych Przykazań. Pan Jezus powiedział, że „litera zabija Duch ożywia, słowa które do was powiedziałem są Duchem i żywotem”. Sam Chrystus głosił Boże Przykazania, jednak miały one skutek w słuchających Go dlatego, że był namaszczony Duchem Świętym. Dalej Mojżesz miał także namaścić stół przeznaczony do składania chlebów pokładnych, co w obrazie nowotestamentowym przedstawia stół i Wieczerzę Pańską. Jest to obraz wskazujący konieczność przeżywania bliskiej społeczności z Panem i działalności Ducha Świętego. Z tym również wiąże się myśl o konieczności doświadczania samych siebie (I Kor. 11,28). Świętym olejem miał być namaszczony także ołtarz kadzenia. Przy tym ołtarzu odbywała się służba wstawiennicza za lud Boży. W Objawieniu św. Jana (7,4) czytamy o dymie z kadzideł z modlitwami świętych. Pismo Święte mówi wyraźnie, że nikt nie może wyznać, iż „Jezus jest Panem”, chyba tylko w Duchu Świętym (I Kor. 12,3 b). Jakże potężnie brzmi słowo z listu Judy: „módlcie się w Duchu Świętym”. To On „wstawia się za nami w niewysłowionych westchnieniach” (Rzym. 8,26). Wszechmogący Bóg w Swojej łasce darował Ducha Świętego, który nazwany jest „dobrym” (Neh. 9,20). Wielkie są Boże starania nad ludem Pańskim! To On, wszechwładny Pan i Król pragnie, żeby zwycięskie życie dzieci Bożych obfitowało w moc Ducha Świętego (I Tes. 1,5). Dalej, Mojżesz otrzymał polecenie namaszczenia ołtarza całopalenia, na którym składano ofiary Bogu. Do tego ołtarza grzesznik musiał przyprowadzić zwierzę, które było przeznaczone na ofiarę za przewinienia, grzechy i upadki. Na Golgocie umarł Pan, który będąc pełen Ducha Świętego sprawił to, że wszyscy grzesznicy mogą przyjść pod Krzyż i tam brać oczyszczenie swoich grzechów. To stało się możliwe dzięki Jego męczeńskiej śmierci, że grzesznicy stają się dziećmi Bożymi, o czym poświadcza nam Święty Duch Boży (Rzym. 8,14-16). Każde dziecko Boże odrodzone „z wody i z Ducha” ma Ducha Świętego, gdyż kto go nie ma, nie jest własnością Pana (por. Rzym. 8,9). Dzięki śmierci Pana na Golgocie, dzięki zmartwychwstaniu i wniebowstąpieniu, Duch Święty jest na ziemi wśród wierzących (Jan. 16,7). W dalszym ciągu, również kadź, w której mieli obmywać się kapłani, też musiała być namaszczona olejem, a bez obmycia się kapłani nie mieli prawa wkraczać w bliską społeczność z Bogiem. Pismo Święte uczy: „Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony” (Mk 16,16). Do Domu Bożego można wejść tylko wtedy, gdy spełni się warunki opisane w Piśmie Świętym. Jednak z wiarą łączy się także chrzest, który można przyjąć wyznając Jezusa, jako Syna Bożego. Wyraźnie więc widzimy, że to Duch Święty wprowadza we wszelką prawdę, dosłownie podpowiadając ludziom poprzez Pismo Święte co mają czynić, aby byli zbawieni. Dalej w księgach Mojżeszowych czytamy, że przedmioty, które poświęcił Aaron stały się świętością nad świętościami i cokolwiek się ich dotknęło, stawało się poświęcone. Bóg darował tak wspaniałe rzeczy swoim dzieciom, że mogą prowadzić zwycięskie życie. I jest wielką prawdą, że ktokolwiek przyłączy się do Kościoła Bożego (Namiot Zgromadzenia) staje się poświęcony, a następnie wyznając Pana Jezusa przez chrzest, może przystępować do stołu Pańskiego, dzięki czemu staje się człowiekiem szczególnie poświęconym Bogu. Poświęcono także świecznik, inaczej mówiąc: życie człowieka wierzącego. Tylko przez pracę Ducha Świętego życie chrześcijanina może być przykładem dla innych. Pan Jezus powiedział, iż mamy świecić przed ludźmi, aby widzieli nasze dobre uczynki i chwalili Ojca, który jest w niebie (Mat. 5,16). Do służby Bożej potrzebni byli przede wszystkim ludzie namaszczeni Świętym Olejem. Wówczas w Starym Testamencie tylko Aaron i jego synowie i ich potomstwo byli namaszczani na kapłanów, i tylko oni mogli wykonywać służbę Bożą. Człowiek nie namaszczony olejem Ducha Świętego, i nie mający tegoż oleju, nie ma prawa wstępu do Domu Bożego. Namaszczanie olejem miało istnieć po wszystkie pokolenia i rzeczywiście wielu ludzi już zostało namaszczonych Świętym Olejem, który jest przeznaczony tylko dla Dzieci Bożych, ponieważ nie wolno go wylewać na innych (II Mojż. 30,32). Żadna instytucja nie dysponuje tym olejem; On dany jest tylko i wyłącznie Kościołowi Chrystusowemu, dany jest odrodzonym ludziom, którzy mają żyć w pełni tegoż Ducha (por. Efez. 5,18). Jedynie ludzie pełni Ducha Świętego mogą z odwagą głosić Słowo Boże. Dlatego wierzący mają wziąć z ręki Pana tę pełność, którą On ma dla wszystkich. W Starym Testamencie tylko wybrana, przeznaczona do szczególnej służby grupa ludzi mogła być namaszczona Duchem Świętym. W Nowym Testamencie, natomiast wszystkim wierzącym dany jest przez Boga przywilej pełności Ducha Świętego! Przyjdźmy do Pana Jezusa, który dla każdego z nas ma pełnię Ducha Świętego! Z Jego pełni możemy wziąć tego Świętego Oleju aż do przelewu. Jest on potrzebny do zwycięskiego życia ludu Bożego! Jedynie przez Jezusa Chrystusa możesz zostać ochrzczony i napojony Duchem Świętym!

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

„Świętymi bądźcie!”

„Zdejmij z nóg sandały swoje...”

Najlepszy Przyjaciel