Posty

Albowiem taka jest Bożą Łaska....

„Zdejmij z nóg sandały swoje...”

„Gdy Mojżesz pasał trzodę teścia swego Jetry, kapłana Midianitów, pognał raz trzodę poza pustynię i przybył do góry Bożej, do Horebu. Wtem ukazał mu się anioł Pański w płomieniu ognia ze środka krzewu; i spojrzał, a oto krzew płonął ogniem, jednakże krzew nie spłonął. Wtedy rzekł Mojżesz: Podejdę, aby zobaczyć to wielkie zjawisko, dlaczego krzew się nie spala. Gdy Pan widział, że podchodzi, aby zobaczyć, zawołał nań Bóg spośród krzewu i rzekł: Mojżeszu! Mojżeszu! A on odpowiedział: Oto jestem! Wtedy rzekł: Nie zbliżaj się tu! Zdejm z nóg sandały swoje, bo miejsce, na którym stoisz, jest ziemią świętą”. (II Mojż. 3, 1-5) Z zaciekawieniem i odwagą Mojżesz podszedł do płonącego krzewu; gdy zbliżał się do niego, usłyszał Głos wzywający go po imieniu i nakazujący, by zdjął sandały z nóg. Bóg powołując Mojżesza daje mu do wypełnienia pierwszy rozkaz, od spełnienia tego rozkazu zależy dalsza jego społeczność z Wszechmocnym. Pasąc trzodę swojego teścia, Jetry, na co dzień musiał sty…

„Świętymi bądźcie!”

„Albowiem Ja, Pan, jestem Bogiem waszym! Uświęcajcie się i bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty! Nie zanieczyszczajcie siebie samych żadnym płazem, który pełza po ziemi, bom Ja Pan, który was wyprowadziłem z ziemi egipskiej, aby być Bogiem waszym. Bądźcie więc świętymi, bom Ja jest święty”. (III Mojż. 11,44-45) „Lecz za przykładem świętego, który was powołał, sami też bądźcie świętymi we wszelkim postępowaniu waszym, ponieważ napisano: Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty”. (I Ptr. 1,15-16). Naród Boży zbudował dla swego Pana Przybytek: miejsce, w którym sam Bóg przebywał wspólnie z tymi, którzy opuścili Egipt, a zdecydowali się pójść za Nim do Ziemi Obiecanej. Teraz mieli otrzymać od Pana odpowiednie polecenia, jak należy sprawować służbę w Jego Domu. Wszyscy mieli też być pouczeni o tym, jak żyć, aby podobać się Swemu Stwórcy i Wybawicielowi. Od czasu zbudowania Przybytku, Bóg polecił składanie ofiar całopalnych, pojednania, przebłagalnych, za grzech i pokutnych (za występek)…

Sprawa, którą nakazał Pan

Izraelici otrzymują łaskę od Pana po bałwochwalstwie, którego dopuścili się, gdy Mojżesz rozmawiał z Bogiem; a teraz dowiadują się, że Pan pragnie zamieszkać wśród nich w świątyni, którą mają Jemu wystawić (II Mojż. 25,8). Lud izraelski nie był w stanie żyć bez swojego Boga, Kiedy Go opuszczali było im źle i bardzo odczuwali brak Bożej obecności. Pan jednak pragnął być z nimi i to aż na wieki. Wielka jest sprawa, którą nakazał Pan Mojżeszowi! Mieli zbudować „coś” dla Wszechmogącego i to, co mieli zbudować, miało być godne Pana panów! Projektodawcą tej Świątyni był sam Pan. Miał zostać wybudowany wspaniały Przybytek jako mieszkanie dla Pana według wzoru, który ukazano Mojżeszowi. Boży Przybytek miał być zbudowany na pustyni i do jego wykonania nie można było więc używać ludzi „ze świata”; Przybytek miał być wykonany przez lud Pana, przez wierzących w Pana. Możliwości ich były ograniczone: nie było za dużo materiału i narzędzi, jednak wszystko, co było potrzebne do budowy, z wielką …

Najlepszy Przyjaciel

„I rozmawiał Pan z Mojżeszem twarzą w twarz, tak jak człowiek rozmawia ze swoim przyjacielem”. (II Mojż. 33,11) „Jesteście przyjaciółmi moimi, jeśli czynić będziecie, co wam przykazuję”. (Jan. 15,14) Lud Boży, który Pan wyprowadził z Egiptu, miał przed sobą drogę, którą trzeba było przejść, by móc żyć w obiecanym przez Pana Kraju. Tenże lud żył długie 430 lat w niewoli i przez ten czas prawie zupełnie zapomniał o swym Bogu. W Egipcie, który jest obrazem świata uciech i grzechu, nie mogli bowiem służyć Stwórcy, gdyż nie można tego, co święte łączyć z tym, co jest grzeszne i odpadłe od Boga (I Kor. 10,21; II Kor. 6,14-17). Mieli zatem otrzymać różnego rodzaju przepisy i nakazy, które miały ich ochronić przed ingerencją świeckiego życia. Pan dobrze znał tych ludzi i wiedział, że są skłonni do grzechu, a szczególnie do bałwochwalstwa, którego świat jest pełen. Możemy się przekonać o tym zarówno z kart Biblii, jak też i praktyk ludzi żyjących w XXI w. Przykaza…

Święty olej

„I rzekł Pan do Mojżesza te słowa: A ty weź sobie najprzedniejszych wonności (...) Zrobisz z tego święty olej do obrzędowego namaszczania, wonną mieszaninę, tak jak się sporządza wonności; będzie to święty olej do namaszczania (…) Namaścisz też Aarona i jego synów i poświęcisz ich na moich kapłanów. Do synów izraelskich zaś powiesz: Świętym olejem namaszczania będzie to dla mnie po wszystkie pokolenia wasze”. (II Mojż. 30,22-33) „Bo też w jednym Duchu wszyscy zostaliśmy ochrzczeni w jedno ciało – czy to Żydzi, czy Grecy, czy to niewolnicy, czy wolni, i wszyscy zostaliśmy napojeni jednym Duchem”. (I Kor. 12,13). Krew Przymierza została rozlana. Lud Boży został nią pokropiony i dzięki tej krwi mógł przystąpić do Boga, gdyż „bez rozlania krwi nie ma odpuszczenia” (Hebr. 9,22). Mojżesz jako przywódca ludu wchodzi w pełne Boże błogosławieństwo (II Mojż. 24,18) i otrzymuje szereg poleceń od samego Stwórcy. Tam otrzymuje polecenie budowy Przybytku Przenośnego …

Krew Przymierza

„Wtedy Mojżesz spisał wszystkie słowa Pana, a wstawszy wcześnie rano, zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście pomników dla dwunastu plemion izraelskich. Polecił też młodzieńcom z synów izraelskich złożyć ofiarę całopalenia, a ci zarżnęli cielce na rzeźną ofiarę pojednania dla Pana. Potem wziął Mojżesz połowę krwi i wlał do czaszy, a drugą połowę krwi wylał na ołtarz. Następnie wziął Księgę Przymierza i głośno przeczytał ludowi, ten zaś rzekł: Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni. Wziął też Mojżesz krew i pokropił lud, mówiąc: Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów. I wstąpił Mojżesz i Aaron, Nadab i Ahibu oraz siedemdziesięciu ze starszych Izraela na górę, i ujrzeli Boga Izraela, a pod jego stopami jakby twór z płyt szafirowych, błękitny jak samo niebo. Lecz na najprzedniejszych z synów izraelskich nie wyciągnął swojej ręki; mogli więc oglądać Boga, a potem jedli i pili”. (II Mojż. 24,4-11) ,,Bo jeśli krew kozłó…

Sprawiedliwość i Prawość

„Nie rozgłaszaj (...) Nie przyłączaj (...) Nie wpływaj (...) Nie przyjmuj (...) Niech pożywią się ubodzy twego ludu (...) Wszystkiego, co wam powiedziałem, przestrzegajcie (...) Oto Ja posyłam anioła przed tobą (...) Służcie Panu, Bogu waszemu, a On pobłogosławi chleb twój i wodę twoją. Oddalę też choroby spośród ciebie”. (II Mojż. 23) „Bądźcie wy tedy doskonali, jak Ojciec wasz niebieski doskonały jest”. (Mat. 5,48) „A więc wszystko, co byście chcieli, aby wam ludzie czynili, to i wy im czyńcie; taki bowiem jest zakon i prorocy”. (Mat. 7,12) Elementarne zasady postępowania z bliźnimi nakazują nie rozgłaszać fałszywych wieści, jednak w dzisiejszych czasach fałszywe wiadomości i oskarżenia są na porządku dziennym. Ludzie fascynują się tym, co złego się mówi o innych i jeszcze dodają do tego swoje komentarze. Częstokroć wspomagany jest winowajca i ludzie świadczą na korzyść bezprawia. Wywiera to niszczycielski wpływ na innych, a czasami na całe państwa. Osoby zeznające pod przysi…

Stare i Nowe Prawo

„A te są prawa, które im przedłożysz: Jeżeli ktoś uderzy człowieka (...) Jeżeli ktoś porwie człowieka (...) Jeżeli ktoś pobije kijem (...) Jeżeli ktoś ukradnie (…) Jeżeli ktoś powierzy (...) Jeżeli ktoś poniesie szkodę (...) Oko za oko, ząb za ząb (...)” . (II Mojż. 21 i 22 rozdział) „A ja (Jezus) wam powiadam: Nie sprzeciwiajcie się złemu, a jeśli cię kto uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi (…) Miłujcie nieprzyjaciół (...)”. (Mat. 5,38-48) „Jeśli na kim co wymusiłem, jestem gotów oddać (...)”. (Łuk. 19,8) „Złem za złe nie oddawajcie (...) Nie mścijcie się sami”. (Rzym. 12,17.19) Oprócz przykazań, które Bóg nadał, zagrożone karą śmierci były również czyny, które były na tej samej płaszczyźnie: zasadzka na człowieka, porwania, czyny przeciwko rodzicom, wszelki rodzaj niemoralności, czarnoksięstwa, zabronione było bluźnierstwo przeciwko Bogu i złorzeczenie przywódcom ludu (II Mojż. 21,12-22,31). Hebrajski niewolnik tylko sześć lat miał służyć, po czym miał uzyskać wo…